Ο Γάλλος καλλιτέχνης Aldric Delacroix υποστηρίζει τον μινιμαλισμό , αντανακλώντας τη σιωπή του ωκεανού και την ηρεμία της ερήμου, βρίσκοντας ομορφιά στην απλότητα εκεί που ένας άδειος καμβάς θεωρείται πολύ φορτωμένος. Η τέχνη του, πλούσια σε σιωπή και ήρεμα θέματα, έρχεται σε αντίθεση με το χιούμορ του, τόσο άφθονο όσο η άμμος της Σαχάρας. Έχει επίσης μια συγγένεια με την Art Deco και ένα πάθος για τον αθλητισμό , τα οποία συχνά επηρεάζουν το καλλιτεχνικό του όραμα και το στυλ του.

Ο Μπερνάρντο Φιλουτσέλι, αντλώντας έμπνευση από μεγάλους καλλιτέχνες όπως ο Μποτιτσέλι και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, συνδυάζει στην τέχνη του την Αρ Ντεκό και τη μουσική με μια αγάπη για τις όμορφες γυναίκες. Τα έργα τέχνης του αποτυπώνουν έντονα την ζωντάνια των χορών γεμάτων μουσική και των ζωντανών βραδιών, αντανακλώντας ένα εκλεκτικό μείγμα παθών.

Η γερμανική τέχνη της Eva Neumann, εμπνευσμένη από το Bauhaus , συνδυάζει την αρχιτεκτονική με τη γεωμετρία , μετατρέποντας ακριβή σχήματα σε σχολαστικά κατασκευασμένες μικροσκοπικές ουτοπίες. Τα έργα της ενσαρκώνουν τη δομημένη ομορφιά , όπου κάθε γωνία και γραμμή αποτελεί μέρος ενός αρμονικού αστικού τοπίου.

Η Ναταλία Βορόνοφ, μια Ρωσίδα καλλιτέχνιδα, συνδυάζει τον σουρεαλισμό απαλούς τόνους με τη διαύγεια της φωτογραφίας , αποτυπώνοντας τα συναισθήματα στα γαλήνια, πλούσια σε ιστορίες πορτρέτα της. Το έργο της, εμποτισμένο με τη ρωσική παράδοση, χορεύει ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, εμπλουτίζοντας τα λαογραφικά μοτίβα με μια μοντέρνα πινελιά, κάνοντας κάθε εικόνα έναν ψίθυρο ανείπωτων ιστοριών.

Ο Peio Maiztegi, ένας καλλιτέχνης με βάσκικη καρδιά, αποτυπώνει τον ρυθμό του ωκεανού και των βουνών , βαθιά επηρεασμένος από την κουλτούρα των κυμάτων της Χώρας των Βάσκων. Η ζωντανή τέχνη του τιμά τον παλμό της θάλασσας και τις βουνοκορφές, ενσαρκώνοντας τη σύνδεσή του με τα κύματα και την άγρια ​​ομορφιά της προγονικής του γης.